24-10-09

epilepsie 3

En dan gaan we weer het ging weer eens zo goed met jou

maar toch kwam er weer een aanval,zelfs mnet medicijnen waar ik zo op vertrouw.

Het ging weer eens 4 maanden aan een stuk goed

het vertrouwen was weer wat gegroeid maar helaas het gaat nog steeds niet zoals het moet.

Hij komt binnen en is goed aanspreekbaar en alert,

gaat liggen op de bank en is  weer helemaal weg.

Op dat moment breekt weer mijn hart,

je kind weer zo afwezig te zien weet je ik wordt dit zat.

Weer de medicatie verhogen en maar weer wachten op wat er komen gaat,

gaat dit gevoel ooit weer over zodat mijn hart niet telkens weer overslaat.

We gaan nu verder met zoeken na het hoe en wat,

want dit kan zo niet langer, maar er zal nog wel meer komen op ons pad,.

De aanvallen verschillen keer op keer,

en telkens doet dit als moeder gigantische zeer.

Je wilt helpen, je zoon je eigen vlees en bloed,

Ik hoop dat we er ooit komen want dit doet niemand goed.

Mijn grote vent mijn grote trots weet jij wat jij moet.

jij moet heerlijk kunnen leven, dan voelt het voor mij pas goed.

Maar ik ben er voor je keer op keer,

Maar ooit moet ik je loslaten en dit doet me nu al zeer.

Maar we gaan nog niet verder vooruit kijken lieve schat

eerst deze aanval maar weer te boven komen en dat zien we wel weer hoe en wat.

 

19:55 Gepost door miranda in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kind, ziek, epilepsie |  Facebook |

10-05-09

EPILEPSIE

 

En dan ineens uit het niets veranderd je leven op stel en sprong

mijn zoon heeft aanvallen  en ze weten nog niet waarom.

Je kind zo te zien liggen, met draaiende ogen  is niet fijn

dit doet voor een ouder dan ook verschrikkelijk veel pijn.

Onderzoeken en wat al niet meer

die onzekerheid maakt me gek en doet verschrikkelijk zeer

Eindelijk het antwoord is daar........

epilepsie verdomme is dit echt waar???

Gedachten en beelden schieten door mijn hoofd

mijn leven staat even stil en ik ben verdoofd.

Wat nu, waarom hij.......

we hadden net ons leventje weer op de rij.

Aan de medicijnen dan maar dag in dag uit

en dan ........ hoera  het gaat goed de aanvallen blijven uit.

Alleen loslaten kan ik het niet

maar het moet, hij moet verder zonder twijfel, angst en verdriet.

Stef mijn zoon, mijn trots van 10 jaar oud

jou leven wordt met de dag verder opgebouwd.

Epilepsie of niet.......

jou en ons kapot laten maken door deze ziekte dat lukt zeker niet.

stef

 

liefs van mama

 

11:50 Gepost door miranda in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: kind, ziekte, epilepsie |  Facebook |