18-05-10

TROUWEN

Na alle ellende van de afgelopen tijd,

is er niemand in mijn gezin die meer lijdt.

Behalve de ziekte van mijn lieve zoon,

ging dit ooit maar over dat is iets waar ik nu van droom.

 

Mijn schat met een prinsenpak op een wit paard,

daar kwam hij aan bij ons door de straat.

Omringd door vrienden familie en wat al niet meer,

vroeg hij mij ten huwelijk pfff ik had het niet meer.

 

Mijn lief die nu weet wat echte liefde is,

die dit nog nooit heeft gevoeld vroeg mij ten huwelijk via een gedicht,

Mijn antwoord was volmondig JAAAA

en nu worden wij op 4 juni een paar.

 

Onze kids zijn happy en heel erg blij,

want ze krijgen er zomaar een broertje en zusje erbij.

 

Mijn geluk kan nu echt niet meer stuk,

en ons kapot maken nee er is niemand die dat lukt.

Mijn lief kent nu gevoelens die hij nog nooit heeft gehad,

dit draagt hij dan ook voor altijd mee in zijn warme en liefdevol hart.

 

4 juni worden wij dan eindelijk man en vrouw,

en ik ga verder met mijn leven met de man waar ik zielsveel van hou.

 

liefs Miranda

 

19:25 Gepost door miranda in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: trouwen, huwelijk, liefde, geluk |  Facebook |

Commentaren

Miranda
Ik wens je alvast een dikke proficiat met jullie huwelijk en het gaat een stralende dag worden. Daarvan ben ik overtuigd.

Gepost door: Stefanie | 28-05-10

Hey Miranda,

Heb met veel emoties jouw gedichten gelezen.
Als je ellende in je leven hebt dan denkt menigeen dat je de uitverkorene bent voor alleen maar pech. Ook ik ken dit maar al te goed. Pffffff.
Ik wil je graag zeggen, vertrouw op je gevoel.
Mensen die over een ander lullen zijn zelf erg ontevreden over hun eigen leven. Ooit eens een heel artikel over gelezen. Een aantal jaar geleden was ik ook helemaal stuk als ik vervelende dingen (die ook nog niet eens waar waren) over mijzelf hoorde. Intens verdrietig werd ik ervan, nu kunnen ze allemaal een enkele reis naar tokio boeken voor mijn part. Jij moet doen wat jou en je kids gelukkig maakt en daar heeft niemand iets mee te maken en al zeker heeft niemand zich daar mee te bemoeien. Allemaal afgunst schat.
Vrienden van mij hebben een dochter van 10 jaar die ook lijdt aan epilepsie en aardig wat medicijnen hebben uitgeprobeerd. Volgens mij gaat het op dit moment erg goed met haar. Zij kreeg trouwens haar eerste echte aanval op 8 jarige leeftijd. Een ware schock voor hun als ouders en door de verhalen, werd daar ook de angst voor het opnieuw leren loslaten geboren. Heftig hoor om daar mee te dealen. Naar mijn mening ben jij een liefdevolle moeder en hou je toch maar staande. Dat is al een compliment waard. Wees trots op jezelf, je bent sterk genoeg want dat heb je al bewezen door je scheiding te overleven. Mijn scheiding voelde ook als een enorme bergtop, waar ik mij overheen moest ploeteren.

Ik gun jullie allen het allerbeste en blijf ervoor knokken hoor!!! Zoals ik heb mogen lezen is het dat waard.

Veel liefs Ilka

Gepost door: Ilka | 25-08-10

De commentaren zijn gesloten.